RAMOWY PLAN DNIA W ODDZIALE II „SMERFY” 2015/16

8.00 – 8.25 – Schodzenie się dzieci; stworzenie warunków do zabaw według zainteresowań dzieci; gry i zabawy dydaktyczne, konstrukcyjne, tematyczne, badawcze; praca indywidualna i zespołowa usprawniająca braki według potrzeb i możliwości dzieci; bajkoterapia – rozwiązywanie problemów dzieci poprzez kontakt z utworami o charakterze terapeutycznym.

8.25 – 8.30 – Czynności higieniczne przed śniadaniem, przygotowanie do śniadania.

8.30 – 9.00 – Śniadanie

9.00 – 10.00 – Zajęcia dydaktyczne przewidziane planem, będące realizacją treści z programu wychowania przedszkolnego; zabawy ruchowe; ćwiczenia poranne.

10.00 – 10.30 – Zabawy dowolne w sali według pomysłów dzieci.

10.30 – 11.20 – Przygotowanie do wyjścia do ogrodu; czynności samoobsługowe; zabawy w ogrodzie; spacery; wycieczki; zabawy i gry ruchowe lub ćwiczenia gimnastyczne w sali lub w ogrodzie.

11.20 – 11.30 – Czynności samoobsługowe w szatni i higieniczne w łazience przed obiadem.

11.30 – 12.00 – Obiad

12.00 – 12.30 – Odpoczynek; słuchanie muzyki relaksacyjnej; słuchanie bajek, opowiadań, wybranej literatury dziecięcej; słuchowisk.

12.30 – 13.20 – Gry i zabawy dydaktyczne, konstrukcyjne, tematyczne, zabawy ze śpiewem; zabawy ruchowe i kołowe; dowolna działalność plastyczna; zabawy według zainteresowań dzieci; praca i indywidualna i zespołowa w zależności od potrzeb dzieci; prace porządkowe w sali i w półeczkach indywidualnych dzieci; rozchodzenie się dzieci. 

RAMOWY PLAN DNIA W ODDZIALE V „MISIE” 2015/16

8.00 – 8.25 – Schodzenie się dzieci; stworzenie warunków do zabaw według zainteresowań dzieci; gry i zabawy dydaktyczne, konstrukcyjne, tematyczne, badawcze; praca indywidualna i zespołowa usprawniająca braki; bajkoterapia – rozwiązywanie problemów dzieci poprzez kontakt z utworami o charakterze terapeutycznym; czynności higieniczne przed śniadaniem.

8.25 – 8.30 – Przygotowanie do śniadania

8.30 – 9.00 – Śniadanie

9.00 – 10.00 – Zajęcia dydaktyczne przewidziane planem, będące realizacją treści z programu wychowania przedszkolnego; zabawy ruchowe; ćwiczenia poranne.

10.00 – 10.30 – Zabawy dowolne w sali według pomysłów dzieci.

10.30 – 11.20 – Przygotowanie do wyjścia do ogrodu; czynności samoobsługowe; zabawy w ogrodzie; spacery; wycieczki; zabawy i gry ruchowe lub ćwiczenia gimnastyczne w sali lub w ogrodzie.

11.20 – 11.30 – Czynności samoobsługowe w szatni i higieniczne przed obiadem.

11.30 – 12.00 – Obiad

12.00 – 12.30 – Odpoczynek; słuchanie bajek, opowiadań, literatury dziecięcej; czytanie przez zaproszonych gości. 

12.30 – 13.20 – Gry i zabawy dydaktyczne, konstrukcyjne, tematyczne, zabawy ze śpiewem; zabawy ruchowe i kołowe; dowolna działalność plastyczna; zabawy w wybranych kącikach zainteresowań; praca i indywidualna z dzieckiem zdolnym; praca zespołowa w zależności od potrzeb dzieci; prace porządkowe w sali.

13.20 – 13.30 – Rozchodzenie się dzieci. 

Walory czytania dzieciom

WALORY CZYTANIA MAŁYM DZIECIOM

„Naród, który nie czyta, mało wie. Naród który mało wie, podejmuje złe decyzje.
Bez względu na to ile masz zajęć, najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić dla przyszłości swego dziecka, oprócz okazywania mu miłości przez przytulanie, jest codzienne głośne czytanie oraz radykalne ograniczenie telewizji”
/Jim Trelease autor „Podręcznika głośnego czytania”/

Coraz częściej słyszy się, że połowa dorosłych Polaków nie czyta żadnych książek. Aktywności lekturowej nie przejawiają ani starsi, ani młodsi. Nie wszyscy pamiętają, że kluczem do wiedzy i sprawności umysłu jest czytanie, które rozwija język stanowiący podstawę do myślenia. Czytanie umożliwia każdemu człowiekowi dostęp do wiedzy. Tymczasem bardzo wielu ludzi w naszym kraju nie czyta.
Wiadomo, że nikt nie rodzi się czytelnikiem. Czytelnika można i trzeba wychować czytając dziecku codziennie. Uczymy dzieci czytania, ale nie dbamy o to, by lubiły czytać. Nie rozbudzamy w nich zapału do książek, nie dokładamy starań, by czytanie stało się ich ogromną przyjemnością i potrzebą.
Aby przyszłe pokolenia polubiły czytanie trzeba miłość do książek rozbudzać już od najwcześniejszych lat. Nawyk czytania i zapał do książek trzeba kształtować w dzieciństwie, czytając dziecku na głos, ponieważ czytanie dziecku na głos stymuluje rozwój jego mózgu, rozbudza w nim ciekawość świata i pomaga ten świat zrozumieć.
Ważne jest, aby czytać dziecku codziennie 20 – 30 minut. Nie zrażajmy się faktem, że dziecko prosi o czytanie bajki, którą już prawie zna na pamięć. Dajmy dziecku przykład, sami też zacznijmy czytać. Wielu dzieciom doświadczenia z książką kojarzą się z przymusem, przykrością i nudą. Dlatego porzucają czytanie na rzecz telewizji, czy gier komputerowych. A przecież czytanie jest przyjemnym sposobem spędzana wolnego czasu.
W domu najlepszą porą na czytanie dziecku jest wieczór, gdy dziecko przygotowuje się do snu. Jest to pora na poczytanie mu, wspólne opowiedzenie sobie, co wydarzyło się w ciągu dnia, na pocieszenie go jeśli doznało jakiejś przykrości, pochwalenie za osiągnięcia. Czytajmy w miejscu spokojnym, cichym. Małe dzieci łatwo się rozpraszają, nie powinny być obok nich takie pokusy jak: telewizor, gry wideo itd.
Wybierajmy książki pięknie ilustrowane, o bogatej szacie graficznej, bo takie książki przyciągną zainteresowanie dziecka nie tylko tekstem ale również wizualnie. Dziecko wyciąga ręce do barwnej książki, chce dotykać lśniącej okładki, oglądać ilustracje, a potem słuchać czytania. I to nie jeden raz. Jeżeli książka okaże się ciekawa – wielokrotnie, zawsze z tym samym entuzjazmem.
Zanim kupimy dziecku pierwszą książkę rozpocznijmy od zabaw słownych połączonych z ruchem. Rytm i rym sprawia im przyjemność słuchową.
Dla najmłodszych kupmy książki bogato ilustrowane, gdzie ilustracja zajmuje miejsce naczelne – tekstu nie ma wcale, albo jest go bardzo niewiele: krótkie podpisy pod obrazkami lub skąpe wierszyki. Ilustracje w książkach mają ogromne znaczenie dla dzieci. Szczególnie dla dzieci młodszych, tak wrażliwych na bodźce wizualne, na barwy i kształty, a mających wyobraźnię bardzo żywą. Ilustracje przyciągają dziecko do książki. Rozszerzają wiadomości dziecka, budzą reakcje na usłyszany tekst, czy obejrzane ilustracje.
Już w przedszkolu, klasie 0, a w szczególności w kształceniu zintegrowanym widać, że jedne dzieci radzą sobie świetnie, inne dobrze a jeszcze inne nie. Dzieci, którym nauka przychodzi łatwo to dzieci, którym rodzice dużo czytają, rozmawiają z nimi, opowiadają bajki. To procentuje w przyszłości. Takie dzieci same dużo czytają, zdobywają lepsze wykształcenie, lepiej radzą sobie w życiu. Dzieci, które mają problemy w szkole to takie o których rozwój umysłowy we wczesnym dzieciństwie nikt nie zadbał.
A przecież aktywność literacka nie jest niczym nowym, odrębnym, czy trudnym. Jest wynikiem twórczej postawy człowieka. Jak powiedział Lowenfeld postawę twórczą człowieka określają wrażliwość na problemy, otwartość myśli, oryginalność, mobilność analiza połączona ze zdolnością do abstrakcji oraz synteza.
Aktywność literacka kształtuje się u każdego dziecka już we wczesnym dzieciństwie i to od dorosłych zależy jak będzie się rozwijała. Rozpoczyna się rozwojem mowy i myślenia. Dziecko poznaje nowe słowa, zna pojęcia tych słów, potrafi kojarzyć fakty i jeśli będziemy rozwijać te umiejętności to w przyszłości wpływać to będzie na działania literackie. Częsta rozmowa z dzieckiem, odpowiadanie na pytania, zadawanie pytań, oglądanie ilustracji, wspólna zabawa zmusza do wysiłku intelektualnego, zmusza do myślenia oraz pobudza do mówienia. Kolejnym etapem jest nauka pisania. Dziecko które nauczyło się mówić, wyrażać to co czuje, co jest mu bliskie będzie umiało przelać to na papier. Dziecko, które ma właściwie rozwiniętą mowę i myślenie, nie będzie miało problemów w pisaniu, przepisywaniu tekstu czy wyrażaniu swoich myśli i uczuć.
Tak więc zalet głośnego czytania jest wiele. Głośne czytanie:
1. Buduje więź dorosłego z dzieckiem.
2. Stymuluje rozwój mózgu.
3. Rozbudza zainteresowania.
4. Rozwija wyobraźnię.
5. Kształtuje nawyk czytania na całe życie.
6. Uczy myślenia, pomaga w zrozumieniu świata.
7. Ułatwia samodzielne czytanie, dając podwaliny pod sukces w szkole.
8. Rozwija mowę i pisanie dziecka.
9. Chroni przed uzależnieniem od telewizji i gier komputerowych.
10. Rozbudowuje słownictwo.
11. Daje dużą wiedzę o otaczającym świecie i życiu.
12. Stymuluje rozwój emocjonalny.

Wzorujmy się na słowach Czechowicza, który pisał : Kto czyta, żyje wielokrotnie i tak jest istotnie.

M.O.



Sprawozdanie z realizacji ćwiczeń na doskonalenie motoryki małej.

 Realizacja ćwiczeń na doskonalenie motoryki małej.

Wszystkie czynności, które wykonuje się rękami i palcami określa się jako motoryka mała. Aby w przyszłości dziecko pewnie chwytało, manipulowało, łatwiej poradziło sobie w czynnościach samoobsługowych niezbędne jest odpowiednie stymulowanie mięśni rąk i palców. Doskonalić precyzyjne ruchy palców dziecka możemy poprzez oswojenie go z różnymi fakturami materiałów, dostarczając różnego rodzaju bodźców dotykowych. To powoduje doskonalenie czucia, uwrażliwienie skóry, a także rozwija świadomość wyczucia własnego ciała. Motoryka mała nie jest aktywnością oderwaną od pozostałych czynności. Ściśle wiąże się z motoryką dużą, czyli ruchami całego ciała, przemieszczaniem się…itp. Stymulowanie w młodszym wieku precyzyjnych ruchów ręki umożliwi w przyszłości łatwiejsze opanowanie posługiwania się klawiaturą, a także będzie decydować o tym, jak szybko dziecko poradzi sobie z pisaniem. Pamiętajmy, że musi ono trzymać prawidłowo długopis i przez kilka godzin dziennie stawiać różne znaki, co jest jednym z wielu elementów składających się na dojrzałość szkolną. Po indywidualnej obserwacji dzieci w oddziale II prowadzono ćwiczenia usprawniające manualnie organizując zajęcia indywidualne  . Proponowano dzieciom zabawy stymulujące sprawność palców, dłoni, łokcia, np.: – przesypywanie ryżu, kaszy, piasku, skrawków papieru do pojemników następnie do butelek, – wyławianie kamyków z miski z wodą i wrzucanie do wąskiego otworu butelki, – nawlekanie makaronu, wkładanie patyczka do otworów, szycie sznurówką w tekturze, – ugniatanie, walcowanie, wykrawanie foremkami, – malowanie pastą do zębów, farbami palcem, gąbką, – wydzieranie obrazków z gazet, darcie papieru, wycinanie. Ćwiczono zapinanie guzika, sznurowanie butów, wiązanie wstążki, doskonalono kolorowanie utrzymując się w liniaturze, rysowanie płynne po linii przerywanej, prowadzenie linii w labiryncie, rysowanie koła, kwadratu, odwzorowywanie różnych rysunków na przykład: domku, wpisywanie trójkąta, kwadratu w koło, wycinanie po zygzaku oraz trójkącie i kwadracie, łączono kółka linią. Opracowano karty ewaluacyjne, które wypełniło 15 dzieci. Zadania zawarte w kartach zawierały elementy o różnym stopniu trudności oraz dostarczały różnych bodźców, które stymulowały mięśnie rąk i palców. Zadanie nr 1 wymagało łączenia kropek linią w kierunku pionowym. Zadanie nr 2 polegało na połączeniu kropek w kierunku poziomym. Zadanie nr 3 umożliwiało łączenie kropek naprzemiennie (z góry w dół, z lewa w prawo). Zadanie nr 4 umożliwiało szerokie ruchy naprzemienne. Zadanie nr 5 wdrażało do utrzymania odpowiedniej odległości przy wykonywaniu ołówkiem ruchów okrężnych w prawo, w lewo. Zadanie nr 6 skłaniało do kolorowania nie wykraczając poza linię. Zadanie nr 7 wymagało rysowanie elementów od bardzo małych do coraz większych. Zadanie nr 8 umożliwiało odprężenie mięśni, bo skłaniało do kolorowania elementów powtarzających się. Analizując opracowane karty ewaluacyjne (załącznik 1), które realizowano z dziećmi w październiku, a następnie w maju, można stwierdzić, iż w kartach z maja większa część dzieci (11 osób), poradziło sobie z zadaniami w nich zawartymi łatwiej i bez pomocy nauczyciela. Słabsze postępy można dostrzec u czworga dzieci, gdyż zauważa się w ich zadaniach jeszcze zbyt duży nacisk ręki co powoduje szybkie zmęczenie i drżenie ujawniające się w nieregularnych odległościach między liniami, a to z kolei świadczy o słabej koordynacji wzrokowo-ruchowej. Można wnioskować, iż ćwiczenia na wspomaganie rozwoju małej motoryki należy stosować częściej przy użyciu różnych przyborów kreślarskich, zwracając uwagę na prawidłową pozycję oraz ułożenie ręki podczas rysowania. Należy zwrócić uwagę by takie ćwiczenia trwały krótko, ale często i aby poczynania dziecka były nagradzane aprobatą nauczyciela. Opracowała: Agnieszka Rychlicka

Rodzice chrońcie swoje dzieci przed biernym paleniem.

Rodzice chrońcie swoje dzieci przed biernym paleniem. Palenie jest nałogiem, z którym powinniśmy walczyć. Jest szkodliwe dla zdrowia, prowadzi do wielu chorób wyniszczających organizm. Ciała smoliste powstające w procesie spalania tytoniu będące wysoko złożonymi związkami chemicznymi powodują powstawanie nowotworów. Najgroźniejsze z nich to rak płuc, jelita grubego czy nowotwór nerek. Nikotyna znajdująca się w liściach tytoniu powoduje odkładanie się blaszki miażdżycowej w naczyniach krwionośnych. Prowadzi to do chorób układu krążenia. Należy też wiedzieć, że ciała smoliste powodują zaburzenia w układzie oddechowym. Zlepiają pęcherzyki płucne powodując gorszą wymianę gazową i niszczą rzęski na powierzchni komórek oskrzeli uniemożliwiając samooczyszczenie się dróg oddechowych. Prowadzi to do większej podatności na choroby układu oddechowego, takich jak: astma, chroniczne zapalenie oskrzeli, krtani, tchawicy. Innym aspektem tej kwestii jest niedotlenienie organizmu. Palenie papierosów jest nałogiem, który negatywnie wpływa na kondycję psychiczną palaczy. Ponadto należy podkreślić, że ofiarami są nie tylko sami palacze. Palenie w dużo większym stopniu szkodzi osobom znajdującym się w najbliższym otoczeniu, szczególnie małym dzieciom. Stają się one biernymi palaczami i są narażone na wszystko to, co człowiek palący. Młody organizm chłonie dym z otoczenia, co powoduje między innymi zaburzenia wzrostu, spadek kondycji psychicznej, spowolnienie koncentracji, zaburzenia wzrostu szarych komórek. Podświadomie utrwala się u dzieci nawyk powodujący sięganie w okresie młodocianym po papierosy. Skład dymu tytoniowego: Dym tytoniowy zawiera około 4000 związków chemicznych i 40 związków rakotwórczych. wśród nich najgroźniejsze to nikotyna, tlenek węgla, substancje smoliste, węglowodory aromatyczne i inne, tj: cyjanowodór, arsen, aceton, amoniak, tlenki azotu. PALENIE POWAŻNIE SZKODZI TOBIE I OSOBOM W TWOIM OTOCZENIU!

RAMOWY ROZKŁAD DNIA W ODDZIALE III ” BIEDRONKI” 2015/16

 

730–845

Schodzenie się dzieci. Stwarzanie warunków do zabaw odpowiadających zainteresowaniom dziecięcym. Gry i zabawy dydaktyczne, zabawy konstrukcyjne, tematyczne, badawcze itp. Oglądanie książek, albumów, czasopism dziecięcych. Indywidualna praca wyrównawcza .Utrwalanie literek, cyferek, wierszy, piosenek. Czytanie bajek .Prace porządkowe w sali.

 

840–850

 

Czynności higieniczne oraz przygotowanie do śniadania.

 

850 –900

Ćwiczenia poranne.

 

900–920

Śniadanie.

 

920–930

Przygotowania do zajęć.

 

930–1030

Zajęcia dydaktyczne, będące realizacją wybranych treści z programu wychowania  przedszkolnego.

 

1030–1130

Zabawy dowolne w sali wg. własnego uznania, zainteresowań dzieci. Organizowanie zabaw tematycznych.

 

1130–1200

Pobyt w ogrodzie – zabawy i gry ruchowe, obserwacje przyrodnicze, prace porządkowe i ogrodnicze, zabawy dowolne. Spacery i wycieczki

 

1200–1210 

 

Powrót z ogrodu. W szatni czynności samoobsługowe.

 

1210–1220

W łazience czynności higieniczne oraz przygotowanie do obiadu.

 

1220–1240

Obiad.

 

1240-1300

Odpoczynek – słuchanie muzyki relaksacyjnej, bajek, wybranych pozycji z literatury dziecięcej.

 

1300–1400

Gry i zabawy dydaktyczne, zabawy konstrukcyjne, tematyczne, badawcze, zabawy ze śpiewem, działalność plastyczna, zabawy ruchowe.

Zabawy dowolne w sali lub w ogrodzie przedszkolnym.

Praca indywidualna i zespołowa w zależności od potrzeb i możliwości dzieci. Prace porządkowe w sali.

 

Praca dydaktyczno-wychowawcza w roku szk. 2015/16 oparta jest na programach:

1. .„NASZE PRZEDSZKOLE”- program edukacji przedszkolnej wspomagający rozwój aktywności dzieci, Małgorzata Kwaśniewska, Wiesława Żaba-Żabińska, wyd. MAC Edukacja.

2.Program wychowawczy Przedszkola Samorządowego w Starej Wsi.

3. Program nauczania języka angielskiego zgodny z Podstawą Programową, Rozporządzenie Ministra Edukacji z dnia 27 sierpnia 2012 r., Magdalena Appel, Joanna Zarańska Ewa Piotrowska, Wyd.  Macmillan.

4. Program przedszkolnej edukacji antytytoniowej „Czyste powietrze wokół nas”, PSS-E.

5. Program katechetyczny. 

RAMOWY ROZKŁAD DNIA W ODDZIALE IV ” PSZCZÓŁKI” 2015/16

8.00 – 8.30 – Schodzenie się dzieci; zabawy dowolne służące realizacji pomysłów dzieci;zabawy integrujące grupę; ćwiczenia ogólnorozwojowe (np. rozwijające percepcję wzrokową i słuchową, grafomotorykę); rozmowy kierowane na tematy zgodne z zainteresowaniami dzieci

8.30 – 8.45- Ćwiczenia poranne

8.45 – 9.00 – Przygotowanie do śniadania

9.00 – 9.30- Śniadanie

9.30 – 11.00 – Realizacja zadań edukacyjnych poprzez zajęcia z całą grupą

11.00 – 11.55 – Spacery, wycieczki, obserwacje przyrodnicze, zabawy dowolne na świeżym powietrzu (np. w ogrodzie, na boisku) lub w sali

11.55 – 12.05 – Powrót do przedszkola, czynności samoobsługowe w szatni

12.05 – 12.20 – Przygotowanie do obiadu

12.20 – 12.50 – Obiad

12.50 – 13.50 – Ćwiczenia relaksacyjne; bajkoterapia – rozwiązywanie problemów emocjonalnych dzieci poprzez kontakt z utworami o charakterze terapeutycznym; zabawy dydaktyczne; ćwiczenia graficzne; utrwalanie poznanych wierszy i piosenek; czytanie bajek, wybranych pozycji z literatury dziecięcej; zabawy dowolne w sali lub na placu zabaw

13.50 – 14.00 – Przygotowanie do podwieczorku

14.00 – 14.15 – Podwieczorek

14.15 – 15.00 – Ćwiczenia indywidualne z dziećmi, dostosowane do ich możliwości i potrzeb; zajęcia dodatkowe dla dzieci o szczególnych zainteresowaniach; prace porządkowe w sali

RAMOWY ROZKŁAD DNIA W ODDZIALE I „KRASNALE” 2018/19

6.30 – 8.00 – schodzenie się dzieci, zabawy w wybranych kącikach zainteresowań, gry i zabawy dydaktyczne, konstrukcyjne, tematyczne itp., oglądanie książek, czasopism – zabawy odpowiadające zainteresowaniom dzieci

8.00 – 8.15 – ćwiczenia poranne

8.15 – 8.30 – czynności higieniczne, przygotowanie do śniadania

8.30 – 9.00 – śniadanie

9.00 – 9.15 – sprawdzenie obecności, przygotowanie do zajęć

9.15 – 10.30 – zajęcia przewidziane planem pracy dydaktyczno- wychowawczej, zabawy ruchowe

10.30-10.45 – czynności samoobsługowe, przygotowanie do wyjścia do ogrodu lub na spacer

10.30 -11.15- zabawy na świeżym powietrzu lub w sali przedszkolnej, spacery,  gry ruchowe, prace porządkowe, zabawy dowolne

11.15 – 11.30- czynności higieniczne, przygotowanie do obiadu

11.30 – 12.15- obiad

12.15 – 14.00 – odpoczynek- leżakowanie słuchanie bajek, muzyki, 

14.00 – 15.00 – podsumowanie dnia-utrwalenie poznanych treści, gry i zabawy dydaktyczne,  czytanie bajek, stworzenie warunków do zabaw zgodnych z zainteresowaniem dzieci, prace porządkowe w sali

15.00 – 16.00 – zabawy i gry ruchowe

16.00 – rozchodzenie się dzieci

 

 Praca dydaktyczna-wychowawcza w roku szkolnym 2018/19 oparta jest na programach:

1. Program wychowania przedszkolnego, wyd. MAC, autorzy: M. Kwaśniewska, J.Lendzion, W. Żaba-Żabińska

2. Program edukacji patriotycznej „Katechizm Polskiego Dziecka”

2. Program wychowawczy Przedszkola Samorządowego w Starej Wsi.